Galeria Giza

logo

Krzysztof Skarbek

Teksty

OBRAZY MOJEJ BAŚNI

Malarstwo moje może wyzwolić pytania o przyszłość naszej cywilizacj. Staram się ujawniać refleksję pełną optymizmu i nierzadko ironiczny stosunek do współczesnych uwarunkowań życia. Twrząc, aktywuję wydarzenia z pogranicza codzienności, marzeń, potocznych dziłań oraz baśni. Treść i struktura baśni wyraża podstawową mądrość, czytelną dla wszystkich w wielu kulturach. Sięga ona korzeniami do znanych archetypów, a zarazem stanowi swistą zagatkę, kturą można rozwiązać osobiście. W mojej baśni banalna codzienność ulega przemianie w realizację pragnień o życiu niewymuszonym, zgodnym z projekcjami nieskrępowanej fantazji. Możemy dostrzec tu również nowe mity i symbole naszych czasów. Jednymi z dzisiejszych przedmiotów-symboli którym nadano mitologiczne znaczenia są: samochód, telewizor, komputer czy też telefon komórkowy. Urządzenia te są czymś więcej niż tylko rzeczami do kształtowania środowiska człowieka. Będąc uzupełnieniem jego otoczenia, częstokroć stają się celem samym w sobie. Malując je, zmieniam ich utylitarne działania, służące teraz ciekawszej i lepszej rzeczywistości. Użyte środki formalne mają podkreślać ideę przekazu. Stosuję mocny kolor a także kontrast stabilnych i rozedrganych płaszczyzn. Konstrukcja obrazów jest otwarta na wielorakie ujęcie problemu malarskiego. Dostrzec można tu także rożnorodność zastosowanych środków ekspresji w postaci zmieniających się technik malarskich:akrylowej, oljnej, komputerowych przekształceń, oraz wprowadzenia faktur z wielu materiałów. Optymistyczne treści mojej twórczości w połączeniu ze środkami wyrazu plastycznego dożą do wskazania pozytywnych stanów emocjonalnych. Najważniejsze dla mnie jest wyrażanie buntu przeciw hipokryzji, zmienianie stereotypów, prometejska walka o wartości, humor i miłość.

Krzysztof Skarbek

Kształtując formę oraz ideę przekazu artystycznego, staram się przedstawić taką przestrzeń wizualno-psychiczną, która powoduje szczególną atmsferę ,,Baśniowej realności". Pracuję nad wizją rzeczywistości pełnej pozytywnych, choć niezwyklych zdarzeń, emitujacych energię witalności zycia, gdzie wyobraźnia i pragnienia posiadają potencjały mocy sprwaczych.

Krzysztof Skarbek o swoim malarstwie "(...)Forma moich obrazów pomaga podkreślić ideę przekazu, zawartą w nich. Wyróżnia się ona mocną, ostrą kolorystyką, kontrastem między rozedrganymi płaszczyznami a zdecydowanym rysunkiem. Zasadnicze elementy konstrukcji obrazów pozostają otwarte na wielorakie sposoby ujęcia problemu malarskiego. Wyróżnić można tu także różnorodność stosowanych środków ekspresji w postaci zmiennych technik malarskich: akrylowej, olejnej i wprowadzenia faktury z materiałów budowlanych. Poprzez takie działania w połączeniu z optymistyczną treścią, moje moje prace dążą do ujawnienia pozytywnych stanów emocjonalnych. Najważniejsze dla mnie jest wyrażanie buntu przeciw hipokryzji, zmienianie stereotypów, prometejska walka o wartości, szczerość intencji, humor i miłość."

"Chcę wypracować swój realizm, niezależny od wszelkich wpływów i mód".

"Cóż innego - w tym wszystkim, co robię, mogłoby być najważniejsze, jak nie opowiadanie o ludziach, o świecie, w jakim żyjemy, o przedmiotach, które nas otaczają. Opowiadam w swoim malarstwie i filmach o uczuciach i relacjach między ludźmi i cywilizacją, która chcą ich przygnieść, czasami wykończyć, ale oni się nie dają..."

"Kształtując formę oraz ideę przekazu artystycznego,staram się przedstawić taką przstrzeń wizualno-psychiczną, która powoduje szczególną atmosferę "Baśniowej realności". Pracuje nad wizją rzeczywistości pełnej pozytywnych, choć niezwykłych zdarzeń, emitujacych energię witalności życia, gdzie wyobraźnia i pragnienia posiadają potencjały mocy mocy sprawczych"

"Najważniejsze jest dla mnie bycie teraz, przeżycie danej chwili... pełne, wszystkimi zmysłami, z najwyższym napięciem uczuć - różnych."

Krzysztof Skarbek "Słowniku Malarzy Polskich", tom 2

SKARBEK Krzysztof (1958 Wrocław). Studia rozpoczął w ASP w Krakowie, ukończył PWSSP we Wrocławiu; dyplom z malarstwa uzyskał w 1985. Jest pedagogiem tej uczelni (w 1996 przemianowanej na ASP). Początkowo działał w niezależnym ruchu artystycznym Wrocławia, prezentując akcje, instalacje, koncerty itp., przesycone duchem kontestacji spod znaku kultury punk. Od 1982 kręci filmy autorskie. Jest instrumentalistą i wokalistą grup performersko-muzycznych, z którymi występuje na wernisażach. Jego debiutancką wystawę malarstwa na Uniwersytecie Wrocławskim w 1986 zorganizował lider Pomarańczowej Alternatywy, Waldemar "Major" Frydrych. Nie zarzucając akcjonerskiego nurtu działalności, artysta szybko dał się szerzej poznać jako jeden z najbardziej oryginalnych przedstawicieli malarstwa nowoekspresyjnego. Wziął udział w ważnych wystawach tego nurtu: "Ekspresja lat 80-tych" w Sopocie, 1986; "Realizm radykalny. Abstrakcja konkretna" w Warszawie, 1987. Jest artystą o własnym, rozpoznawalnym stylu i równie własnej specyfice zainteresowań. Maluje ludzi odpoczywających w ich czasie prywatnym - "po pracy" (to określenie najczęściej pojawia się w budowanych pełnymi zdaniami tytułach jego obrazów), w sytuacjach zarazem potocznych i odległych od prozy życia: Po wyjściu z pracy chętnie tańczymy na specjalnie przechylonych samochodach (1988), Tramwaje po południu w naszym mieście służą do rekreacji (1988), Człowiek, który wspiął się pomiędzy dwie ciężarówki, nadaje sygnały (1989), Właśnie wpłynęłaś słonecznym surfingiem na moją ulicę (1990). W latach 90.do listy bohaterów jego płócien dołączyły przyjazne roboty i dzikie zwierzęta: różowy niedźwiedź polarny, uśmiechnięty usmiechniety tygrys itp. Nie wpada przy tym w pułapkę rodzajowości czy łatwej groteski. Przeciwnie, nie biorąc niczego w nawias, bez porozumiewawczych gestów w stronę widza, jest rzecznikiem tego onirycznego świata, w którym - jak we śnie - mieszają się realia z marzeniami, rzeczy zaobserwowane z wyimaginowanymi. Na "terapeutyczny" i magiczny zamysł, tkwiący w takim podejściu do modela i widza, wskazuje pośrednio fakt, iż na przestrzeni kilkunastu lat artysta niewiele zmienił w swym sposobie malowania. Początkowo nadawał swym obrazom wyraźną, "kolczastą" fakturę z nałożonych grudek farby, od początku lat 90. maluje gładziej, chętnie za to uzupełniając obrazy elementami takimi, jak utwardzone fałdy tkanin, specjalne opracowanie obramień. Aranżuje też instalacje i akcje, w których towarzyszy mu grupa zaprzyjaźnionych artystów (Gabinet Operacji Plastycznych i Odnowy Uczuć, Wrocław 1993). W 1992 miała miejsce objazdowa wystawa prac Skarbka (zainaugurowana w BWA w Legnicy), której towarzyszył katalog z bogatą dokumentacją.

Opracowanie: Maryla Sitkowska / © by Wydawnictwo "Arkady" Sp. z o.o., Warszawa 2001
/ ISBN 83-213-4143-8

© Galeria Giza